Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Babalar Ve Oğulları Aidiyet / Adem Güneş (Kitap Özeti) Kızıma Adet Dönemini Nasıl Anlatmalıyım? Erken Ergenlik BİZ FARKLIYIZ

25 Ağu 2016

Yarım Kalmış Ne Varsa


YARIM KALMIŞ NE VARSA

İşte yine ben.

İşleri yarım kalmış, kitabı yarım kalmış, dostluğu yarım kalmış ben.


Çocuğunun her itirazında ve ağlamasında acizliğin, acının büyüğünü yaşayan, kalemi eline alınca mücahide kesilen ben.

Bu halimle size en süper projeler sunabilir, anneliğin en ince püf noktalarını, bebeklikten itibaren bir bireyin davranış nedenlerini bilinç altına inerek aktarabilirim. Hamilelikte sürekli ağlayan annelerin, bebeklerinin doğumundan itibaren büyüdüklerinde de nasıl ağladıklarını anlatan örnekler verebilirim. Ama daha on beş gün önce alınan arasını kırdığı için başka bir araba isteyen oğlunu ikna edememiş bir anne olarak başka şeylerden bahsetmek isterim. 

Yıllar öncesinde bıraktığım hayallerimi anlatmakla başlayabilirim mesela. Çocuklar uyuyunca, sessizlik olunca, unuttuğum yanlarım depreşiveriyor sanki. Hayattan kopar gibi. Secdeye uzanır gibi. Uygulayamadığım planlara bir yenisine ekleyerek öylesine vurdumduymaz yaşar gibi.

Umudumun mavi penceresine nakış nakış işlediğim dualarım, martıların kanadında  savruldu gitti denizlere. Bir gün kavuşursam denizime, tutup çıkaracağım ellerimle.
     
Sonra ajandalar dolusu aldığım ders notları geliveriyor zihnime. Her birinin yanında bir yerlerden kesilip yapıştırılmış fotoğraflar. Mavi delisi olduğumu bilenlerden mavi hatıralar. Gidemediğimiz diyarlara göndereceğimiz evlatlara hazırladığımız isimler. Asım'lar, Halid'ler...

Hele öylesi var ki. Çocuklarım büyüdüğü ve dostlar edinmeye başladığı zamanlarda onlara anlatabileceğim bir dostluk hikayesi var ki. Acaba anlatabilir miyim? "Allah için fedakarlığı kendisinin vesilesiyle öğrendiğim, gözlerinin içine bakınca ısındığım ve titrediğim bir dostum vardı" diyebilecek miyim? Yoksa o da mı unutulan güzelliklerin arasına karışıp gidecek?

İşte yine kendi kendime konuşuyorum. Harflerin arkasına gizlenmiş bir avcı edasıyla beynimin silemediği günleri yakalamaya çalışıyorum. Babannemden defalarca dinlediğim o eski günleri anlatır gibi bıkmadan, elimde kalan bir hazineyi andırırcasına sımsıkı sarılıyorum adeta o günlere. Fakat ne  yarım kalmış işler duyuyor sesimi, ne yarım kalmış kitap ne de dostum dediğim. 

Şimdi içi oyuncak dolu sandığımı her gün çeyiz düzeltir gibi toparlıyorum. Dilime dökülmese de 'off'lar yüreğimden isyan ediyorum artık. Ne zamana kadar sürecek  bu işler merak ediyorum. Bir yandan dördü birden ağlayınca kulak patlatan bir koro gibi çocuklar. Diğer yandan alt komşumuzun kapıyı yumruklamayışına hamdim. Allak bullak bir kafayla yine akşamı edişim. Ne zaman akşam oldu? Daha işleri bitiremedim. Kitabımı da. Dostluk dersen,  çoktan bitmiş. Ajandamda yazdığım şiirler kalmış yalnızca ona dair.


Ummu İbrahim

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder