Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Babalar Ve Oğulları Aidiyet / Adem Güneş (Kitap Özeti) Kızıma Adet Dönemini Nasıl Anlatmalıyım? Erken Ergenlik BİZ FARKLIYIZ

5 Eki 2015

Nifas (Lohusalık) Hükümleri



NİFAS (LOHUSALIK) HÜKÜMLERİ

Nifasın tanımı:

     Nifas; parçalanmış organlar halinde de olsa, çocuk doğurmanın ardından kadının rahminden gelen kan veya organları belli olduktan sonra düşük de olsa, çocuğun yarıdan çoğunun çıkması yada doğurduğu çocuğun ardından gelen kan sebebiyle, kadında oluşan bir çeşit şer’i engel hali demektir.

     Doğum esnasında çocuk ile birlikte veya doğum öncesi çıkan kan ise bozuk bir kandır, yahut istihazedir. Nifas kanıyla karıştırılmamalıdır. Gücü yetiyor ise abdest alıp namazını kılar veya teyemmüm alıp namazını imayla kılar, namazı vaktinden sonraya bırakmaz.

     Bütün bunlara göre bu kanın nifas kanı sayılması çocuğun ekserisinin çıkmasıyla mümkün olur. Bu çocuk ister azaları parça parça olarak doğsun, ister parmak, tırnak gibi insan hilkatinden bazı kısımları belli olsun ve isterse bu gelen kan, ikizlerin doğum süreleri arasında gelmiş olsun.

Nifasın süresi:

     Lohusalığın en azının bir ölçüsü yoktur, doğum yaptıktan bir saat sonra kan kesilse yıkanır ve ibadetlerini normal bir şekilde yapar. Çünkü kanın lohusalık kanı olduğuna doğumdan başka bir delil gerekmez. Halbuki adet kanının, tanımak ve hastalık kanından ayırmak için en az üç gün sürmesi gerekir. Lohusalık kanının azami süresi ise kırk gündür. Bundan sonra görülen kan istihazedir. Bunun delili ise Ümmü Selemenin şu sözleridir. ''Lohusa kadın Rasulullah (sav) döneminde kırk gün kırk gece beklerdi.'' (1)

Nifas sebebiyle haram olan şeyler:

     Cünüplük nedeniyle haram olan şeyler, lohusalık döneminde de haramdır. Bu durumda lohusa olan kadın ile hayızlı kadının durumu eşit kabul edilir ve her ikisi için de aynı hükümler geçerlidir:

    1-Namaz: Rasulullah (sav) Fatıma binti Ebu Hubeyş'e şöyle demiştir. ''Hayızlı olduğun zaman namazını bırak, kesildiği zamanda kanını yıka ve namazını kıl.'' (2) Buharinin bir rivayetinde de şöyle denmektedir. ''Hayızlı olduğun günler kadar namazı bırak, sonra guslet ve namaz kıl.'' Bu hadise göre namazın farzı sakıt olur ve kaza edilmez, bu konuda ulemanın icması vardır. Çünkü Hz. Aişe ''Rasulullah (sav) döneminde aybaşı olurduk da orucu kaza etmemiz emredildiği halde namazı kaza etmemiz emredilmezdi.''(3) demiştir.

    2-Oruç: Lohusa olan kadının oruç tuması haramdır. Bunun gerekçesi görmüş olduğumuz Hz.Aişe'nin hadisidir. Ayrıca bu onların aybaşı iken oruç açtıklarının delilidir. Şu kadar varki orucun kazası aybaşı olan kadından da lohusa olan kadından da sakıt olmaz. Çünkü oruç senede bir defadır, onun kazasında herhangi bir zorluk olmayacağından kazası sakıt olmaz. Ayrıca Ebu Said el-Hudriden bir başka hadis de vardır ki şöyledir: Peygamber (sav) kadınlara şöyle dedi: ''Kadının şahitliği erkeğin şahitliğinin yarısı gibi değil midir?'' Kadınlar ''evet'' deyince şöyle buyurdu: ''İşte bu aklının noksanlığındandır. Peki aybaşı olduğu zaman namaz kılmaz ve oruç tutmaz değil mi?'' Kadınlar '' evet'' deyince Hz.Peygamber şöyle buyurdu: ''İşte sizin bu durumunuz da kadının dinindeki noksanlıktandır.''(4)

    3-Kur'an-ı Kerim okuma:  Cünüplükte olduğu gibi lohusa kadının da Kur'an-ı Kerim okuması, mushafa dokunması ve taşıması haramdır. Çünkü şanı yüce Allah “Ona ancak temizlenmiş olanlar dokunur.” (5) diye buyurmuştur. Diğer taraftan Peygamberimiz (sav) ''Aybaşı olan da, cünüp olan da Kur'andan herhangi birşey okumaz.'' (6) buyurmuştur. Bunun yanında Kur'an-ı Kerim'e ondan ayrı ve bitişik olmayan bir kapak ile dokunmak ve tefsir kısmı ihtiva ettiği Kur'an ayetlerinden çok olan bir tefsir kitabının taşınması ulemanın ittifakıyla caizdir.

    4- Tavaf: Tavaf etmek lohusa kadın için haramdır. Hz. Peygamber (sav) Hz. Aişeye şöyle demiştir: ''Aybaşı olduğun zaman haccedenlerin yaptıklarını yap! Şu kadar var ki, temizleninceye kadar Beytullah'ı tavaf etme.'' (7) Bunun bir dğer sebebi de Beytullahın tavafının tahareti gerektirmesidir. Aybaşı ve nifas olan kadının tahareti ise sahih değildir.

    5-Mescide girme:  Lohusa kadının abdestli de olsa mescide girmesi, orada durması yasaktır. Çünkü Hz. Peygamber: ''Ben hayızlı ve cünüp olan kimseye mescidi helal kılmıyorum.''(8) buyurmaktadır. Ancak yırtıcı bir hayvandan, hırsızdan, soğuktan, susuzluktan... vs. korkmak gibi bir zorunluluk bulunması durumu müstesnadır.

    6-Cinsel berabelik:  Ulemanın ittifakıyla lohusa kadının eşiyle cinsel ilişkide bulunması haramdır. Çünkü yüce Allah ''Aybaşıyken kadınlardan uzak durun ve temizleinceye kadar onlara yaklaşmayın.''(9) buyurmuştur. Burada uzak durmaktan kasıt cinsel ilişkide bulunulmamasıdır. Bu hükmün diğer bir gerekçesi ise, Hz. Peygamberin ''Aybaşı iken hanımımdan bana helal olan nedir?'' diye soran Abdullah b. Sad'e ''İzarın üstü sana helaldir.'' (10) demesidir. Diğer taraftan izarın altında kalan bölgeden faydalanmak cimaya davetiyedir. Numan b. Beşir’den gelen haber dolayısıyla haram kılınmıştır. Orada şöyle denilmektedir: ''Her kim yasak bölgenin çevresinde dolaşacak olursa, ona düşme ihtimalide yüksektir.''(11) Burada sözü geçen izar ise vücudun belden aşağısını örten kısımdır ki bu da çoğunlukla göbek ile diz kapağı arasında ki bölgedir. Bunun dışında ki kısımlardan öpmek, dokunmak, sarılmak ve buna benzer davranışlarla faydalanmak caizdir.

     Özetle ;

1. Lohusalık, ağacın meyve vermesi gibi, kadının olgunluğunu, en şerefli görev olan anneliğini ve sağlıklı olma durumunu anlatan doğal bir haldir.

2. Doğum yapan bir kadın birinci doğumunda kaç gün kan görmüşse o, onun lohusalık adeti olur. Ondan sonra ki doğumda kırk günü aşacak şekilde kan görmüşse, hesabını birinci adetine göre yapar. Ancak ikinci doğumda kırk günü aşmamak üzere, birinciden farklı gün kadar kan görürse, bu ikinci durum yeni adeti haline gelmiş ve adeti değişmiş sayılır.

3. Organları belli düşük de çocuk sayılır ve anne onun düşmesiyle de lohusa olur.

4. Organları belli olmayan düşük adet yada hastalık sayılır, lohusa sayılmaz.

5. Bir batından birden çok doğumlarda lohusalık birinci doğumla birlikte başlar.


Ummu Musa




KAYNAK
1. Ebu Davud, Tirmizi, İbn Mace
2. Buhari, Müslim, Ebu Davud
3. Kütüb-ü Sitte
4. Buhari
5. Vakıa 79
6. Tirmizi, İbn Mace, Beyhaki
7. Buhari, Müslim
8. Ebu Davud
9. Bakara 222
10. Ebu Davud
11. Buhari, Müslim


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder