Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Babalar Ve Oğulları Aidiyet / Adem Güneş (Kitap Özeti) Kızıma Adet Dönemini Nasıl Anlatmalıyım? Erken Ergenlik BİZ FARKLIYIZ

8 Mar 2015

Bir Dakika Sevgi Molası


BİR DAKİKA SEVGİ MOLASI

 Akşam olup, dinlenmeye çekilince yorgun evin, gün boyu çocuk sesi çınlayan odaları, dinlenmeye çekilince yorgun bir anne, kısık sesler yükselir içinde…

 Yarım kalan masallar…

 Yapamadıkları faaliyetler…

 Telaşın arasına saklanmış sevgiler…

 Gözünün içine bakan küçükler…

 Ve daha neler neler…

 Keşkeler sıralanır peş peşe…

 Sabahın erken saatinde başlayan telaşeleriyle, akşama ne çabuk ulaştıklarını düşünür anne…

 Kimi zaman ‘uyusalar da dinlensem’ diye düşünüp, yavruları uyuduktan sonra sessizleşen evde, onları hemen özleyiverdiğini hatırlar bir de…

 En çok, yapamadığı yemeklere, yetiştiremediği işlere, okuyamadığı kitaplara, gidemediği yerlere değil; çocuklarına daha fazla sevgisini gösteremediği saatlere hayıflanır anne.

 Zaman geçmektedir…

 Ve büyümektedir küçük yürekler…

 Eksik kalan her öpücük, yarım kalan her gülümseme, takdir edilmeyen her davranış, görmezden gelinmiş her ilgi talebi, doya doya kucaklanmadan büyüyüvermiş her çocuk, bir ukde olacaktır büyüklerde…

 Evet, anneler çocukları için pastalar, yemekler hazırlayacak, evlerini temiz tutacak, işler yapacak, babalar çok çalışacak, evi geçindirecek, hediyeler alacaktır ama, hiç biri doya doya sevgilerin sunulduğu saatleri tutmayacaktır.

 Çok uzun değil, kısacık bir andır aslında çoğu zaman ‘o anlar’…

 Bir öpücük, içten bir kucaklama, merakla sorulan sorulara gülümsemeli bir cevap, küçük bir aferim belki, kocaman telaşelerimiz arasında…

 Kimi zaman ihmallerimiz bu güzel anları azaltır hayatımızda…

 Çocukları büyümüş bir ablanın tavsiyesi gelir sürekli annenin hatırına. ‘Bol bol kucakla çocuklarını. Çünkü büyüdüklerinde böyle kucaklayamayacaksın.’

 ‘Büyüyünce kucağıma sığmayacaksın’ diyerek oğlunu her kucakladığında, gülücükler açtığını görür anne, oğlunun yanaklarında. Kızını takdir ettiğinde, ‘sen benim küçük arkadaşımsın’ dediğinde nasıl da mutlu olduğunu, bir diğerinin adına şarkılar söyleyince havalara uçtuğunu…

 Sonra küçükken babasının yaptığı sevgi saatleri gelir aklına…

 Onca yoğunluğundan arta kalan haftanın bir gününde, babasının, çocuklarının her birine özel ayırdığı yarımşar saatler… ‘Yarım saat seninim’ der babası. Oyun oynayabilir, beraber yürüyebilir, kitap okuyabilir, sohbet edebilir, ya da sadece kucağında oturup babayla birebir vakit geçirilebilir o saatlerde…

 Ve annesinin; peş peşe küçük çocuklarının eğitim, öğretim, çamaşır, temizlik, yemek gibi her türlü ihtiyaçlarını birebir karşılarken, o yoğunluğunun içinde anneannesinin yaptığı uyarıları anlatışı gelir.

 ‘Şimdi her işini bırakıp çocukların hepsini öpüp kucaklıyorsun,’ diye asıl görevi hatırlatır anneanne.
 Dertlenip sıkıntılanmak, oflayıp puflamak ve sabrı azaltacak tavsiyeler yerine, her annenin, telaşelerinin ve unutkanlıklarının arasında, sevgi ve şefkati hatırlatacak annelere ve büyüklere ihtiyacı var bu gün de…

 Şimdi, bir dakika sevgi molası, tüm anneler ve çiçeklerine…


  Ummu Salim

1 yorum:

  1. yazinizi okurken bir gunum gözumun önuden gecti Rabbim razi olsun sizlerden her isinizi muvaffak eylesin

    YanıtlaSil