Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Babalar Ve Oğulları Aidiyet / Adem Güneş (Kitap Özeti) Kızıma Adet Dönemini Nasıl Anlatmalıyım? Erken Ergenlik BİZ FARKLIYIZ

19 Şub 2015

Yarın Daha Güzel Olmalı


YARIN DAHA GÜZEL OLMALI

Yine günlerden bir gün... Ve günün koşuşturmacısında yine  kendine vakit ayıramayan yorgun bir anne... Zihnini meşgul eden onca şeye rağmen sessiz ve sakin yüreğiyle hayallere dalan bir anne...


Çocukları büyümüştür, Allah yolunda yürüyen, Allah için hayat sürdüren takvada örnek ve önder şahsiyetler  olmuşlardır... Birden annenin yüzünde bir gülümseme ile yorgunluğu bir nebze yok olmuştur ve dilinde hayal etmesi bile güzel sözcükleri...

Ve hatıralar canlanır gözlerinde... Annelik der buluğ çağlarında kendisine çok da yakın olmayan, mahiyetini kavrayamadığı ve ''Anne olunca anlarsın'' sözlerine muhatabı bir kişiydi..

Ve şimdi anneydi... Anne olmak ne demekti? Anne olmak vermekti... Karşılıksız vermek... Karşılığını sadece Rabbinden bekleyerek... Anne olmak sırf O'nun için O'nun adına saatlerinden vermek, sevdiğin ve yapmayı istediğin onca şeyi bir kenara bırakarak yarınlara umut ekmekti... Anne olmak bu umutla güçlenmek ve bilenmekti... Tüm  söylenenlere inat, tüm acıyıcı bakışlara aldırış etmeden sabaha ermekti... Anne olmak sabretmekti... 

Sabrı öğretirken sabrı öğrenmekti... Dilinden düşürmediği duasıyla sendelememekti... Anne olmak nice zahmetle taşıyıp dünyaya getirip büyüttüğü yavrusunu teknolojiye kurban etmemekti... Safiyane hayallerine  saf olmayanların girmesine  izin vermemekti... Dünyasını düşündüğümüz kadar ahiretini düşünmek, karnının aç olup olmadığını, rahat uyuyup uyumadığınısoğukta üşüyüp üşümediğini düşündüğü kadar yarın Rabbinin huzurundaki hesabını düşünmek, tasa etmek ve ne yapabilirim düşüncesiyle uykusuz gecelemekti...

Anneydi  o... Yüreğinde fırtınalar kopsa, bazen ümitsiz  ve çaresiz  kalsa, yüreği daralsa bunalsa da... Bazen ağır geldiğini, yetemediğini,  güçsüz kaldığını hissetse de... Gözyaşlarını saklayıp sıcacık gülümsemesiyle çocuklarına sevinç olmaya devam etmesi gereken kişiydi... Anneydi... Hayal kırıklıklarını, durgunluklarını, öfkelerini,  hüzünlerini, acılarını ve özlemlerini seherlere saklamalıydı... Çünkü yarın bu günden daha güzel olmalıydı...


Misafir Kalem: Ummu Nesibe

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder